Laat GGZ-cliënten niet vastlopen door woningnood
Mensen die hun behandeling in de geestelijke gezondheidszorg hebben afgerond, moeten kunnen doorstromen naar een passende woonplek. Toch blijven cliënten soms onnodig lang in een instelling of beschermde woonvorm, niet omdat zij daar medisch nog thuishoren, maar omdat er geen geschikte woning beschikbaar is. Dat is slecht voor de cliënt, slecht voor de wachtlijsten en slecht voor het gebruik van schaarse zorgcapaciteit.
BurgerBelang Arnhem vindt dat Arnhem dit probleem serieus moet onderzoeken. Raadslid Annemarie van Harten heeft hierover namens de fractie schriftelijke vragen gesteld aan het college. Zij wil onder meer weten hoeveel Arnhemse inwoners momenteel niet kunnen uitstromen uit een GGZ-instelling of beschermde woonvorm omdat passende huisvesting ontbreekt.
Wanneer behandelplekken bezet blijven door mensen die eigenlijk kunnen uitstromen, komen anderen mogelijk langer op een wachtlijst terecht. Ook kan het risico toenemen dat kwetsbare inwoners tussen wal en schip raken of zelfs dakloos worden.
Daarom vraagt Annemarie van Harten aandacht voor de omvang van dit probleem in Arnhem. Wat is de gemiddelde wachttijd voor passende woonruimte? Hoeveel zorgplekken worden hierdoor onnodig bezet gehouden? En welke gevolgen heeft deze stagnatie voor wachtlijsten, crisisopvang en de toegankelijkheid van GGZ-zorg in Arnhem?
De fractie vraagt ook aandacht voor een mogelijke oplossing: kleinschalige doorstroomwoningen, geïnspireerd op de vroegere Johanniterhuizen. Dat waren woonvoorzieningen voor mensen die geen intensieve medische behandeling meer nodig hadden, maar nog niet volledig zelfstandig konden wonen. Een moderne Arnhemse variant zou kunnen helpen bij herstel, zelfstandigheid en een betere doorstroming binnen de zorgketen.
BurgerBelang wil dat de gemeente onderzoekt of leegstaand maatschappelijk vastgoed, voormalige zorglocaties of andere gemeentelijke gebouwen geschikt kunnen worden gemaakt voor zulke woonvormen. Ook moeten woningcorporaties, zorgaanbieders en cliëntenorganisaties hierbij worden betrokken.
Het uitgangspunt is helder: zorgplekken moeten beschikbaar zijn voor mensen die behandeling nodig hebben. Wie klaar is voor een volgende stap, verdient uitzicht op een veilige woonplek met passende begeleiding. Woningnood mag geen reden zijn om herstel te blokkeren.
Arnhem moet niet wachten tot kwetsbare inwoners vastlopen. Een pilot met doorstroomwoningen of een modern Johanniterhuis kan een praktische stap zijn om menselijk leed te voorkomen, wachtlijsten te verminderen en zorgmiddelen beter te gebruiken.